Toekomstbeeld 2: De ketengestuurde veehouderij
Bij de toekomstbestendige ketengestuurde veehouderij bepalen maatschappij en consument de randvoorwaarden voor de dierlijke productie. Zij committeren zich aan de meerkosten daarvan. Het initiatief voor verduurzaming komt vanuit de keten. Met de samenwerking tussen de partijen onderscheidt de sector zich binnen Europa. De afzet van producten gaat via grotere kanalen en voor de Nederlandse supermarkt is het de standaard. Schaalvergroting is bij de ketengestuurde veehouderij een middel voor bedrijfscontinuïteit.
Kenmerken
- Ondernemen: regulier (= verbeterde bulk), geleidelijke groeier met personeel, diversiteit in productiewijze en ketenbinding, met afhankelijkheid van ketenregisseur
- Dier: aandacht voor welzijn, deels zichtbaar (bijvoorbeeld koe in de wei)
- Milieu: beperkt positief effect
- Mens: binding met burger via vraagkant producten, redelijke transparantie
- Landschap: gespreide ontwikkeling op bestaande locaties
135 reacties:
Wanneer de consument echter in de winkel staat is dit nobele streven over het algemeen snel vergeten en gaan we weer voor de goedkope niet duurzame producten! In mijn kennissenkring ken ik diverse aanhangers van bijvoorbeeld Wakker Dier en ook zij kiezen voor de goedkopere huismerkartikelen.
Hoe gaan we dit veranderen???
"De "burger"interesseert zich vooral voor prijs en kwaliteit,
Als we met eisen van welzijn, milieu en landschap echt gaan afwijken van de landen om ons heen verdwijnt die tak van veehouderij ten koste van de werkgelegenheid en de leefbaarheid van ons platteland
Niet teveel, veel minder verspillen (voer maken voor katten, honden, viskwekerijen, domweg in de gfy bak gooien). helpt ook.
De totale leefwijze vraagt om een omvorming
steven van Schendel
Sneek
In de discussie dialoogmegastallen.nl ontbreekt het belangrijkste scenario “volledige transitie naar plantaardige eiwitten”.
De scenario's 1 t/m 4 zijn een vorm van voedselvoorziening met grote ethische en ecologische bezwaren, slechts gericht op smaak en geldelijk gewin. Het primair proces is gericht op de productie van lichamen van directe soortgenoten van de mens. Het eindproduct is vaak tot wel 95% identiek aan menselijk weefsel en optisch wel 100% (varken).
Vele religies verbieden consumptie van mensen maar laten vaak wel de consumptie van “dieren” toe. Het begrip “dier” is geen natuurwetenschappelijk maar een religieus begrip waar ook mensen onder vallen die in de ogen van gebruiker van het begrip inferieur zijn. Deze mensen hadden net als de “dieren” van nu, dezelfde juridische status: Tot alles verplicht zonder enige empathie, gesanctioneerd door grof en bloederig geweld en weerloos gemaakt. Dierhouderij is in alle facetten een vorm van slavernij. Tot alles verplicht zonder enig natuurlijk en vanzelfsprekend recht.
In 2009 kwamen in Nederland 450 miljoen soortgenoten om achter gesloten muren waarvan 2 miljoen door verbloeding bij vol bewustzijn. Dat is per menselijke inwoner van Nederland ca. 28 individuen per jaar. Bovendien wordt er nog een extra substantieel deel lichaamsweefsels geïmporteerd uit landen waar de welzijnsfactor geen enkele betekenis heeft. >>
Scenario's 1 t/m 4 zijn gebaseerd op een primair proces waar het welzijn de belangrijkste, vaak enige factor is om het rendement te beïnvloeden door de fabrikant (boer). Andere kosten zijn immers bepaald door de markt en overheid. Inherent aan dit proces zijn de consequenties: gevangenschap (stal), alle vormen van wreedheden, fokken op voor het individu inferieure eigenschappen, vroegtijdig overlijden door slacht, brand etc., ontluisterde transporten, pijn, angst én honger en totaal ontbreken van rechten. Voor omgeving: ontwikkeling multiresistente micro-organismen, bergen ontlasting, vernietiging natuurgebieden elders, energieverspilling. Bovendien enorme verliezen (80%) door transitie plantaardige naar lichaamseiwitten, enorme energieverliezen en verspilling drinkwater. Planeet aarde is te klein om op deze manier wereldbevolking te kunnen voeden.
Scenario 5 “De duurzame voedselvoorziening” Het menselijk spijsverteringskanaal is primair geschikt voor het verteren van plantaardige eiwitten. De voordelen van dit scenario zijn enorm en volgens deskundigen de enige manier om de volgende generaties te kunnen voeden. In dit scenario zou Nederland zijn gewenste rol als kennisland waar kunnen maken door het ontwikkelen van smakelijke voedingsmiddelen op basis van plantaardige eiwitten. Voor de liefhebbers zelfs met de bite en smaak van lichaamsweefsels. >>
De scenario's 1 t/m 4 dienen daarom afgewezen te worden omdat ze op uitbuiting, wreedheden en kaalslag zijn gebaseerd en inherent niet duurzaam zijn. Dat zal niet in de regeerperiode van staatssecretaris Bleker kunnen gebeuren. De vraag is dus niet welk scenario het beste aansluit op de voedselvoorziening maar wélk scenario de transitie naar volledige plantaardige eiwitproducten het snelst mogelijk maakt.
Scenario 4: “De zorgzame veehouderij” is inherent tegenstrijdig. Zorgzaamheid zal niet tot een zorgzaam resultaat leiden voor soortgenoten en planeet. Vleesproductie zal geen economische activiteit zijn maar nutsvoorziening. Het lijkt aantrekkelijk door 't romantisch beeld van de keuterboer en afbeeldingen op zuivelproducten. Scenario 2 en 3 zijn slechts tussenvormen.
Scenario 1: “De concurrerende veehouderij” die nu wordt ingevoerd door lokale overheden heeft als “voordeel” is dat de nadelen versterkt en scenario 5 steeds aantrekkelijker maakt. Het nadeel is het keerpunt niet beheersbaar is, hebzucht zal zich niet laten remmen door kaalslag en het enorme leed.
Ik wil staatssecretaris Bleker vragen de invoering van scenario 1 die nu plaatsvindt door lokale overheden op zijn merites te blijven beoordelen en de ontwikkeling van scenario 5 door het particulier initiatief zo veel mogelijk te stimuleren en te beschermen voor de machtige vleeslobby gesponsord door “Europa”.