Toekomstbeeld 2: De ketengestuurde veehouderij

Kiloknaller model. Dit omdat het een economisch gericht model blijft, waar dier en mens gemakkelik het onderspit (blijven) delven.

@ TOM; had ik iets over transparantie gezegd? In principe moet elke boer die voedsel produceert kunnen laten zien hoe hij/zij dat doet. Als ondernemers in de landbouw (goeie uitzonderingen daargelaten) zijn we vergeten hoe dat moet. Das nou net het probleem. Werk aan de winkel. Transparantie niveaus in de verschillende scenario's vind ik gezeur. Maximaal waar mogelijk! Had al eerder gezegd dat ik de formulering van kenmerken in relatie tot scenarioos gebrekkig vind.

Als we moeten wachten tot de keten verduurzaamt, zijn we te laat om de ernstigste milieuproblemen te voorkomen. De politiek/ overheid moet zijn verantwoordelijkheid nemen en ingrijpen. Bovendien is het ethisch niet toelaatbaar om dierenwelzijn te laten afhangen van de bereidheid van marktpartijen om echte verbeteringen door te voeren.

Kan het ook iets simpeler worden gezegd (vreselijke formulering, of heeft men iets te verbergen)? Wie stuurt de keten eigenlijk?
Niemand gelooft toch dat de consument zo'n grote bedrijfstak kan sturen.

@BJW en mmeeiijjeerr,

Met redelijke transparantie wordt bedoeld dat de bedrijfsvoering en het houden van de dieren transparanter en dichter bij de burger zal staan dan in het geval van een concurrerende veehouderij. Het kan altijd transparanter; dat is het zorgzame scenario.

- Ik vraag me af HOE de consument de randvoorwaarden voor de "dierlijke productie" dan moet bepalen. Consumenten hebben vooralsnog geen stem, en alleen hun koopgedrag (meestal op zoek naar goedkope producten) wordt ten onrechte gezien als hun stem ("de consument wil intensieve veehouderij, want de producten zijn populair").

- "Het initiatief voor verduurzaming komt vanuit de keten."
Ik weet niet precies wie er allemaal bedoeld worden met die keten, maar het lijkt mij dat daar een hoop partijen in zitten die helemaal niet zo'n korte-termijn-belang hebben bij verduurzaming. En het is inmiddels wel duidelijk dat met name ondernemers korte-termijn-belangen bijna altijd voorrang laten nemen boven lange-termijn-belangen.

waarom laten we de boeren niet gewoon boeren

Om de milieu problemen te stoppen zullen boeren de kringloop moeten sluiten en inzetten op een grondgebonden en diervriendelijke en daarmee ook mens en natuurvriendelijke dierhouderij. Vleeseters moeten daar gewoon aan meebetalen via de prijs van het vlees.
Of het milieu beter wordt van toekomstbeeld 2 is de vraag. Het gaat nu, mede dankzij de intensieve veehouderij, slecht met Brabant als we kijken naar luchtkwaliteit (fijnstof, zonoosen), bodem (vermesting) en oppervlakte water (verdroging). Als we kijken naar soortenrijkdom dan die gedaald is tot een luttele 13%! Op verbetering ervan biedt toekomstbeeld 2 geen zicht.

Ondernemen is macht behouden over de prijs en het aandeel in de keten, van boer tot bord!
De prijs dient voor ieder in balans te blijven, de boer heeft als basisproducent met zijn kennis recht op een goede prijs.
Bij meer- en overproductie verliest hij zijn onvloed en wordt afhankelijk van de afnemers, immers voedsel kan niet lang bewaard blijven en moet weg/opgekocht en geconsumeerd
We vergeten onze jarenlange voorgeschiedenis over verbetering van mestproblematiek en prijsverbetering.
Geschiedenisdata zijn: Begin jaren tachtig de Interimwet van Minister Brakx, Lubbers en Brakx zagen in dat er wat gedaan moest worden aan de mestproblematiek. In 20 jaar zou hieraan gewerkt worden om oplossingen te vinden. We kennen daarna de mestheffingen, minder mest/fosfor/nitraat op de landbouwgrond, de inkrimping met (eerst 25%) later na acties 10% op niet grond gebonden bedrijven. In 1997 de varkenspest die meer dan een jaar heeft geduurd, daarna is de prijs nooit meer echt op peil geweest. Dan de mooie sociale regeling van de opkoopregeling van 2001-2004, waar boeren konden stoppen met een redelijke niet rooskleurige financiele vergoeding.(mestrechten ingenomen door overheid) Nu nog steeds is de mestafzet erg hoog voor de IV, een hoge kostenpost.
En daarnaast kunnen de megabedrijven profiteren van extra SDE-subsidie op mestvergistings installaties en krijgen extra mestrechten als men de mest buiten het land afzet.

de gezondheid van mensen moet voorop staan. Nu telt alleen geld.