Toekomstbeeld 4: De zorgzame veehouderij

Zou zou het moeten, terug naar kleinere bedrijven met aandacht voor mens en milieu en dierenwelzijn.
Als iedereen iets minder vlees zou eten, kunnen we hiermee prima in onze eigen ( ned) behoefte voldoen en zijn daarin niet afhankelijk van andere landen.

De zorgzame veehouderij is een prachtig ideaalbeeld welke veel veehouders graag zouden willen. Klein schalig met een goed inkomen. Maar er wordt in de totale discussie vergeten dat een boer vooral graag dieren houdt, het is niet aan iemand anders om te bepalen dat de boer een zorgboerderij of iets anders moet doen om vee te houden. Boeren houden veel dieren omdat ze graag met dieren omgaan, grote boeren kunnen vaak goed met dieren omgaan anders zouden ze geen uitbreiding kunnen betalen.
Verdere eisen aan het houden van dieren kosten veel geld, je zult dan ook zien dat de bedrijven de kosten hiervan uit volume gaan halen. Dit is te zien in het verleden.

Wat ik zo grappig vindt aan dit dialoog, is dat je zo de stadjers eruit kan halen die. de mensen die zich nooit / weinig voor landbouw hebben geïnteresseerd. Worden ineens wakker geschud met een zielig reclamefilmpje wat gebaseerd is op halve argumenten en op emotionele argumenten om de mens te raken. dat is ze wel goed gelukt, maar om de veeteelt in nederland af te schaffen dat goed dierwelzijn heeft, voor een wijf wat haar zin wil door drijven in de tweede kamer gaat me iets te ver.

Daarnaast is bedrijfsuitbreiding nodig om je brood te verdienen, want als boer wil je ook genoeg geld hebt voor je nageslacht, om bijvoorbeeld op vakantie te gaan of iets dergelijks. Om dan nevenpraktijken te gaan doen lijkt me ook niks, omdat daar dan weer zo\'n rompslomp bij komt. Een tevens is het niet zomaar toegestaan om je eigen winkel op te zetten vanwege concurrentievervalsing. Ook is een boer geen verpleegkundige dus daarmee ook niet geschikt om een zorgboerderij op te starten.

Het beste lijkt mij dat men zich in de stof verdiept en eens in de praktijk kijkt. En de ongegronde emoties achterwege laat, ze zijn immers ongegrond.

Hier is waar het om gaat. Zo veel mogelijk milieu- en diervriendelijk. Bovendien kan de consument \"zien\" in de weilanden e.d. waar het vlees op hun bord vandaan komt. Meer bewustzijn. Meer begrip voor de boeren en de dieren. Van dit toekomstbeeld gaat je hart toch groeien. Tenminste, als je niet zonder een dier op je bord kan.

Een klant is gemakkelijker in staat een keuze te maken voor een redelijke prijs voor een product (ipv een zo laag mogelijke prijs die nog wel eens onder de kostprijs ligt) als men binding heeft met het bedrijf. Dit kan gemakkelijker wanneer er wijd verspreid kleine boerenbedrijfjes bestaan die men bezoekt omdat zijn dementerende of psychiatrisch belaste familielid of buurtbewoner daar verzorgd wordt,
omdat daar een gezellig natuurwinkeltje is met rondleidingen over het bedrijf in ieder jaargetijde. De mogelijkheid die je als klant hebt tot mede-investeerder. De innovatieve boer heeft heel veel mogelijkheden om de klant aan zich te binden zodat de klant ook zelf de natuur werkelijk leert waarnemen.

Het is al eerder vastgesteld, ook door de Commissie Wijffels : we moeten mikken op kwaliteit, niet kwantiteit.
Minder dieren = minder mest = afname van bodemvervuiling en van stank.
Minder grote aantallen dieren in stallen betekent gezondere dieren, wat weer leidt tot minder dierziektes en minder behoefte aan antibiotica -het antibioticagebruik in de veeindustrie dat een gevaar is geworden voor de mensen.
Het veevoer op eigen bedrijf of in de omgeving verbouwen geeft werkgelegenheid.
Er wordt altijd gehamerd op de kosten die zo hoog zouden worden als we omschakelen naar meer kleinschaligheid, maar de kosten die we nu met z’n allen betalen wegens mestopslag en –verspreiding, antibiotica e.d., het importeren van veevoer, in voorkomende gevallen het bewaren en van de hand doen van vlees-/zuiveloverschotten, het ruimen van dieren bij epidemieen, enz. , worden ons niet voorgerekend.

Toekomstbeeld 4 klinkt goed. Natuurlijk hoeft de tijd niet stil te staan en kunnen dingen veranderen. Wat moet blijven en een leidraad moet zijn is 'respect voor het dier'. Megastallen staan voor kortzichtigheid, egoisme, geldbelustheid met het dier als grondstof of onderliggend product. Het dier wordt dan respectloos gezien als ding. Er is zo geen verschil tussen kolen, aardolie, ijzer, staal of dier. Het woord misdadigheid schiet hier te kort. Het is gevoelloosheid.
Respect voor het leven gaat niet samen met overvloedig vlees. Dat is ook niet noodzakelijk. Nu en dan vlees, met respect voor consumptie verkregen, is voldoende. Natuurlijk hoort daar een conforme prijs bij. Vlees mag wat kosten. Met alle vanzelfsprekendheid is dagelijks veel vlees een verkeerde en ziekelijke gewoonte. Het is nooit gewoon geweest tot de laatste decennia in de westerse wereld. De jongeren onder ons weten echter niet beter. Het is dus zaak ook hier tot bewustzijn te komen. Ik ben bang dat dit moeizaam zal gaan, net zo als stoppen met roken of stoppen met rijden met alcohol op.

Een boer zal niet alleen inkomsten moeten hebben uit zijn veestapel. Je bent dan zeer kwetsbaar. Te marktgevoelig . Een boer zal tevens zich moeten laten gelden als landschapsbeheerder. Tegen vergoedingen het landschap beheren. Tegenwoordig wordt dit veelal uitbesteed aan het bedrijfsleven. Ik denk dat hier nog veel te halen is voor de actieve ondernemer.

Hoe meer scenario's hoe wereldvreemder.
De mensen op deze wereld krijgen het over het algemeen steeds beter. Hoe beter men het heeft hoe lekkerder en gezonder men wil eten. Dit gezonde lekkere eten betreft vooral veel vlees en zuivel. Om aan deze wensen te kunnen voldoen zal dit ook geproduceerd moeten kunnen worden. De maatschappij (dan zie ik het even groter dan NL) wil dit immers. Waarom dan hier weer roomser dan de paus worden en de sectoren allemaal beperkende regels op leggen omdat hier 1% van de bevolking op de PvdD stemt?
Mijn stelling is: wanneer men aan de milieuregels kan voldoen hoeven er geen andere beperkende maatregelen te komen qua bedrijfsgrootte. Ondernemers die niet willen groeien maar juist willen verbreden zullen er altijd zijn.
Nostalgische bedrijven zijn er niet meer en die komen er ook niet weer. Wij rijden toch ook allemaal in een moderne auto en niet in een old-timer?

Deze versie lijkt me in de niet biologische sector de beste optie waarbij de regionale kringloop centraal staat met een leefbaar landschap, dierenwelzijn en een goede leefomgeving. De veehouder is hierbij een ondernemer met brede activiteiten.